StefanOlszak.pl

Karina i Tomasz

2011-12-21T07:42:00.001-08:00

Karina i Tomasz.

Wspomnień czar - Ania i Marcin

2011-12-16T08:15:00.000-08:00

Wspomnień czar - Ania i Marcin - plener nad morzem... strasznie wiało, ale dzięki temu udało się zrobić kilka wyjątkowych ujęć.

PROJEKT 13-5

2011-12-09T00:20:00.001-08:00

PROJEKT 13-5

Mark Rothko (Marcus Rothkowitz)

ur. 25 września 1903 w Dyneburgu na Łotwie, zm. 25 lutego 1970 w Nowym Jorku),

malarz amerykański, przedstawiciel color field painting.,

Jego obrazy koncentrowały się na prostych emocjach

– płótna najczęściej wypełniały nieliczne intensywne barwy, z niewielką ilością szczegółów.

Interesował go nie tylko emocjonalny aspekt koloru. Równie mocno akcentował rolę płaszczyzny barwnej.

Jego płótna często pozostawały bez ram, zamalowywał podwinięte brzegi,

Chciał, aby jego kompozycje dawały złudzenie elementu większej całości, za którą uważał swoją twórczość.

(Wikipedia)

Zafascynowany obrazami Marka Rothko postanowiłem podobny efekt osiągnąć za pomocą fotografii.

Jest w tym trochę inspiracji i trochę fotografii konceptualnej;

(Wszystkie prace, które tu zamieściłem są stricte zdjęciami. Nie zostały przetworzone w programach graficznych ani w żaden inny sposób).

Wszystko sprowadza się do próby postrzegania niewidzialnego, a może raczej niedostrzegalnego.

Występujących wokół nas ciekawych "wzajemnych dotknięć" kolorów i kształtów, obok których przechodzimy

i nie jesteśmy w stanie ich zauważyć, nie mówiąc już o zatrzymaniu się i zachwyceniu.

Jola i Bartek - wspomnień czar.

2011-12-07T03:47:00.001-08:00

Jola i Bartek - wspomnień czar.

... z szuflady #2

2011-12-02T00:11:00.001-08:00

I znowu coś ze starych sesji.
Sesja w Przyłęki (pod Bydgoszczą), gdzie pozostał niedobudowany obiekt z czasów PRL (rzeźnia).
Sesja dla producenta ubrań. Fajna zabawa była.
Miejsce niestety już nie jest dostępne. Kupione i zamknięte. Jakieś prace tam się odbywają jak ostatnio byłem.
Ale takich miejsc jest więcej. Warto szukać i wykorzystywać póki mamy taką możliwość.

... coś z szuflady.

2011-12-01T01:07:00.001-08:00

Coś z szuflady. Wspomnienie świetnej sesji w hotelu Novotel.
Fajne dziewczyny, ciekawe wnętrza, w miarę dobre światło. Znakomita większość zdjęć była robiona przy świetle zastany. Czasem delikatnie doświetlałem lampą systemową z filtrem wyrównującym temperaturę barwową.
Nikon D700
Nikkor 35 f/1.8
SB-900
Większość zdjęć na "pełnej dziurze" i czasy jak najdłuższe (na granicy poruszenia) no i ISO też wysokie.
Parametry takie na jakie pozwalało zastane oświetlenie.

Sylwia i Seweryn - FOTOALBUM

2011-11-21T01:37:00.001-08:00

Dla każdej pary na specjalne życzenie przygotuję FOTOALBUM. Jest to własny projekt, nie wykorzystujący żadnych szablonów. FOTOALBUM jest naświetlany na grubych, sztywnych kartach. Jest to jakość zdjęć (nie jest to druk).

INDYWIDUALNA, PIĘKNA pamiątka Waszego wyjątkowego czasu.

Ania i Jarek - FOTOALBUM

2011-11-16T01:40:00.001-08:00

Ania i Jarek - FOTOALBUM

INDYWIDUALNA, PIĘKNA pamiątka Waszego wyjątkowego czasu.

Łikendowy Plener Fotograficzny

2011-11-14T03:00:00.001-08:00

Łikendowy Plener Fotograficzny - Fabryka Fotografii
http://www.facebook.com/fabrykafotografii

Trochę zdjęć z ostatniego pleneru fotograficznego grupy, którą prowadzę. Sympatyczne towarzystwo ludzi, których łączy wspólna pasja.

Trochę fotografowaliśmy, trochę się integrowaliśmy :) ... generalnie miło spędzony czas.
Polecam udział w takich grupach. Można rozwijać swoje pasje, poznawać ludzi, uczyć się wiele nowego.

Niże kilka fotografii z tego pleneru. Miłego oglądania.

Sylwia i Seweryn

2011-11-02T00:13:00.000-07:00

Sylwia i Seweryn - dziękuję za miłą współpracę; Za zapinaną krzywo koszulę, za "uśpionych" gości na weselu, za masę śmiechu na sesji.

1 listopada

2011-10-25T08:52:00.000-07:00

... tak sobie pomyślałem, że już niedługo święto Wszystkich Świętych. Dlaczego o tym wspominam? A no dlatego, że nie warto marnować tego nastroju ale i pleneru, który jest tylko raz w roku.

Jest zimno (chociaż nie zawsze) i nie mamy za bardzo ochoty wychodzić z domu a tym bardziej włóczyć się w ciemnościach po cmentarzach. A to błąd... Czekają tam na nas wyjątkowe kadry.
Spróbujmy wczuć się w klimat i patrzeć i patrzeć... Jest ciężko, ponieważ ogromna ilość szczegółów skutecznie nas rozprasza, ale nic to... próbujmy.
Polecam się przygotować i zaplanować nasze zdjęcia.
Można zerknąć na mapę i znaleźć cmentarz, który "wychodzi" na pole na stronę zachodnią.
Tak właśnie powstały prezentowane kadry. Znalazłem taką nekropolię i pojawiłem się tam na dobrą godzinę przed zachodem. Pozwoliło mi to na spokojne zapoznanie się z miejscem. Poszukania ciekawych pomników. Przewidzenia jak zachodzące słońce będzie oświetlało i gdzie warto czekać.
Nisko wiszące słońce rzuca długie cienie, które jak widać na zdjęciach malują ciekawe obrazy.
Można w ten sposób "powielać" znaki wzmacniając ich wymowę. Można potem zdjęcia poddać mocnej obróbce pozwalając sobie na dość mroczne rezultaty, które w tym przypadku są jak najbardziej na miejscu.
Myślę, że tych kilka słów i trzy fotografię zachęcą Was do wyjścia spod ciepłego kocyka i podjęcia próby utrwalenia nastroju tych dni.... POWODZENIA

Piktorializm

2011-10-22T11:36:00.000-07:00

Piktorializm...
Ja swoją zabawę z piktorializmem zacząłem od dwóch interwencji:
1. Zmieniłem w aparacie format zdjęć na 5:4 i ustawiłem B&W*

2. Założyłem filtr połówkowy czerwony (system cokin) pomazany.... wazeliną !!

Są jeszcze inne sposoby wpływania na to co "widzi" aparat, ale ja postanowiłem zacząć od wazeliny. Bez podtekstów :).
Zabawa jest ciekawa. Nie od dzisiaj wiadomo, że wazelina pomaga w kreowaniu ciekawych fotografii (w tym także reklamowej), ale każdy sam powinien spróbować i doświadczyć jak konkretnie wpływa na światło. Jak sam sposób rozsmarowania zmienia kadr; jego brzegi, punkty światła, linie, itp.
Jak wielkie znaczenie ma ogniskowa...

Mogę to wszystko napisać, ale odbiorę Wam przyjemność eksperymentowania i zachwycania.
Dlatego weźcie filtr lub szybkę, kupcie wazelinę (2.50 pln) i w plener.
Zapewniam Was... nie będzie to stracony czas (ale rymuję... może zostanę poetą? hi hi)

* Jestem winien jeszcze wyjaśnienie.
Pozwalam sobie na ustawienie w aparacie B&W tylko dlatego, że pracuje w RAWach.
Jak wiecie aparat zapisując RAW dla potrzeb podglądu generuje JPEGa przetworzonego wg ustawień w aparacie. I w moim przypadku generuje czarno-białe zdjęcie. Te same miniaturki (do poglądu) można potem zobaczyć na komputerze. Jednak zawsze mamy właściwy plik, którym jest RAW, a ten nie jest przetworzony i nie jest B&W.

Czasem można być zaskoczonym otwierając RAW w oryginalnym programie dołączanym do danego aparatu, bo może również się otworzyć zachowując ustawienia z aparatu i będzie wyglądał dokładnie tak jak na wyświetlaczu w aparacie. Ale nie trzeba popadać w panikę..... :), bo bardzo łatwo wszystkie ustawienia "zaczerpnięte" z aparatu anulować i wrócić do surowego RAWa, który jest oczywiście w kolorze i możemy całe przetwarzanie; balans bieli, profil kolorów, nasycenie, wyostrzenie, kontrast, wykonać ręcznie w pełni je kontrolując.
PAMIĘTAJCIE !!!!
Jeśli zapisujecie swoje zdjęcia jako JPEG, to ustawiając w paracie przetwarzanie MONOCHROMATYCZNE (czarno-białe) nie macie już możliwości odwrócenia procesu.
Lepiej decyzję o tym czy fotografia będzie czarno-biała pozostawcie sobie na później. Mając plik w kolorze zawsze można go zamienić na B&W. :)

Monika spontanicznie

2011-10-21T02:53:00.000-07:00

Witam!

Przepraszam, że długo się nie odzywałem... dość dużo obowiązków.
Ale wczoraj trochę przypadkiem "zdarzyła" mi się spontaniczna sesja ze znaną mi już Moniką.
Nie było pomysłu, ani też żadnej konkretnej potrzeby. A że światło na cmentarzu fajne to na początek kilka zdjęć tam się udało zrobić.
Ponieważ Piła "dysponuje" powojskowym lotniskiem i można znaleźć tam kilka fajnych miejsc, to skorzystaliśmy i po "zwiedzeniu" kilku opuszczonych budynków skończyliśmy na wysokiej (15m) skarpie przy zachodzie słońca.
Warunki ciężkie, bo bardzo wiało i nie mogłem postawić żadnego statywu z parasolką czy softboxem, a że sesja spontaniczna, to nikogo do pomocy nie było :). Pozostało świecić lampą zamontowaną na sankach.
Sami zobaczcie co udało się "wyciągnąć" z takiego totalnego spontana. :)

rybka vs rektilinearny

2011-10-13T06:38:00.001-07:00

1. nikkor 14 mm. Ogniskowa 14 mm
Szeroki kąt. Obiektyw rektilinearny czyli taki, który koryguje "beczkowatość". Linie proste na zdjęciu są liniami prostymi. Im bliżej brzegu kadru tym trudniej to osiągnąć przy szerokich kątach dlatego nawet ten obiektyw (jeden z najlepszych nikona) przy brzegach delikatnie "zakrzywia".
To zniekształcenie/przerysowanie można wykorzystywać kreatywnie. Lecz często trzeba go unikać i np nie zbliżać do brzegów kadru ludzi lub części ciała np głowy itp.

2. nikkor 16 mm FISH EYE.
Obiektyw, który swoim zasięgiem obejmuje po przekątnej 180 stopni. Jest to obiektyw bez korekcji "beczkowatości" i bardzo mocno "wygina" - szczególnie brzegi kadrów.
Świadome stosowanie tego obiektywu może sprawić, że nasze zdjęcia będą bardzo oryginalne.
Na zamieszczonym zdjęciu widać jak można się posługiwać tym obiektywem.
Na górze zdjęcie zrobione "rybką" nie różni się mocno od szerokiego kąta. Kadr jest trochę szerszy i na brzega delikatnie zauważalne jest "zakrzywienie"
W dolnym rzędzie, gdzie celowo ująłem w kadrze obramowanie, już doskonale widać różnicę między tymi dwoma obiektywami.

Tak więc mając obiektyw typu FISH EYE i korzystając z niego świadomie możemy wykonywać zdjęcia, na których ukryjemy WADĘ braku korekcji beczkowatości (można jeszcze przyciąć kadr i prawie całkowicie wyeliminować zniekształcenia a także prostować specjalnymi programami) lub zrobić fotografię która będzie bazować na ZALECIE braku korekcji beczkowatości i w ciekawy i efektowny sposób pokazywać rzeczywistość.

Na koniec dodam tylko, że obiektyw FISH EYE nie jest uniwersalnym szkłem jeśli weźmiemy pod uwagę różne wielkości matryc w aparacie - mam na myśli wielkość fizyczną a nie ilość pikseli.
Jeśli kupimy jakikolwiek obiektyw pod pełną klatkę, to z powodzeniem będzie on pracował na aparatach z matrycą APS-C.
Niestety "rybka" do FF nie może być stosowana do aparatów z APS-C jeśli chcemy wykorzystywać jej główną cechę jaką jest zakrzywianie. Niestety cały efekt przy założeniu takiego obiektywu będzie poza kadrem. Ponieważ matryca APS-C to w obrazowy sposób mówiąc środek kadru FF. A jak wyżej widzimy środek nie jest dotknięty efektem zakrzywiania.
Dlatego mając aparat z matrycą APS-C musimy szukać obiektywu przeznaczonego właśnie do tego rodzaju matryc.

Sylwia i Łukasz

2011-10-12T11:30:00.000-07:00

Sylwia i Łukasz - wszystkiego najlepszego !!!

Planetki

2011-09-29T03:45:00.000-07:00

Dzisiaj chcę się podzielić skromną wiedzą jak tworzyć tzw "planetki"
Ważną rzeczą jest sam wybór zdjęcia. Zdjęcie musi mieć na obu końcach (lewym i prawym) linie horyzontu na tej samej wysokości oraz bardzo ułatwia składanie jeśli niebo/ziemia po lewej i prawej są tak samo oświetlone, tego samego koloru. Pamiętajmy że właśnie te krawędzie się ze sobą połączą. Również jedne zdjęcia w ogóle się nie nadają do "planetek" a inne wyjątkowo świetnie się sprawdzają w tej roli. Nie będę się rozpisywał w tym temacie, bo każdy z Was organoleptycznie sprawdzi, które ze zdjęć warto przekształcić w "planetki".
Z oczywistych względów najlepsze są widoczki/krajobrazy, ale można poeksperymentować. Jak zaraz się dowiecie nie potrzeba na to dużo czasu ani szczególnego wysiłku.
No to zaczynamy... :)

1. Wybieramy zdjęcie. Ponieważ najlepsze są zdjęcia panoramiczne, to ja wykorzystałem wcześniej robione zdjęcia do panoram interaktywnych. Tu oczywiście jest pewne utrudnienie, bo by właściwie wykonać takie zdjęcia potrzebujemy odrobinę wiedzy o błędzie paralaksy, odpowiednią głowice do montowania aparatu na statywie, która pozwoli nam wyznaczyć punkt NPP w naszym obiektywie. To jednak temat na inną okazję.
Generalnie proszę się jeszcze nie zrażać, bo brak w/w umiejętności i sprzętu nie sprawi, że "planetka" nie powstanie na Waszym komputerze sprawiając uśmiech na twarzach. (Jakoś dziwnie mnie bawią te "planetki").

2. Zdjęcia wybrane łączę w odpowiednim programie tworząc zdjęcie panoramiczne.

W tym miejscu muszę ostrzec szanownych czytelników, że jestem fanem i wieloletnim użytkownikiem GIMPa i niestety dalsze instrukcje będą dotyczyły tego programu.

3. Wracając do tematu.... mamy otwarte zdjęcie. Ważne jest w tym momencie właściwe przycięcie zdjęcia, tak by nie była za dużo nieba i ziemi (przestrzeni od linii horyzontu w górę i w dół). Im mniej nieba tym domki będą mocniej "wyciągnięte". Im mniej ziemi, tym kula będzie mniejsza. Niestety czasem trzeba działać metodą prób i błędów szukając najwłaściwszej wielkości obrazka.
Trzeba też w tym momencie zadbać o poziomowanie; a właściwie o to by linie horyzontu z prawej i lewej były na tej samej wysokości.
Ja swoje przyciąłem tak jak widać na załączonym zdjęciu.

4. Następny krok, to zmiana proporcji boków.

Jak widać na obrazku ważne jest by "rozpiąć" boki, by program automatycznie nie zachowywał proporcji boków. Ja swoje zdjęcie przekształciłem w kwadrat o bokach 2000 px.
Jeśli zamierzamy publikować "planetkę" w internecie, to wielkość boku 1000 px jest wystarczająca.

Po zmianie nasz obrazek wygląda tak.

wiem, wiem... śmiesznie :) Ale wszystko jest pod kontrolą.

5. Teraz już pozostało nam tylko "zawinąć" obrazek. Do tego celu używamy narzędzi o nazwie "WIROWANIE"
FILTRY/ZNIEKSZTAŁCENIA/WIROWANIE

Otwieramy narzędzie i właściwie nic nie musimy robić.
Pamiętajmy tylko od odznaczeniu ODWZOROWANIE OD GÓRY by nasze domki nie stały na dachach.
A zaznaczonym suwakiem możemy sobie obracać ustawiając wg naszego uznania..

OK i gotowe.
Planetka już zrobiona. Niestety na tym etapie może się okazać, że jednak źle wypoziomowaliśmy zdjęcie, że boki kadru nie przystają do siebie kolorystycznie itp, itd. Trzeba wtedy albo wrócić do zdjęcia i je na nowo poziomować lub zająć się szparowaniem i wyrównywanie łączenia.
A czasem może się okazać, że zdjęcie się nie nadaje na "planetkę".

A oto gotowe zdjęcie:

Wyżej wspomniałem, że jeśli ktoś nie wie jak się wykonuje i montuje zdjęcia panoramiczne, to nie jest na straconej pozycji. Oto dowód.
Kolejna "planetka" to nic innego jak przekształcone tymi samymi technikami pojedyncze zdjęcie podświetlonej fontanny.

Po przycięciu i wyprostowaniu "linii horyzontu", którą tu wyznaczają głowy widzów potraktowałem zdjęcie tymi samymi czynnościami poczynając od punktu 3.

Końcowy efekt możecie oglądać poniżej:

Miłej zabawy i zadowolenia z efektów.

Ps. By większość korzystająca z PS (oczywiście legalnie) też mogła się pobawić, to odsyłam do tutka na ten właśnie program:
http://content.photojojo.com/tutorials/create-your-own-panorama-planets/
lub filmek:
http://www.fototv.pl/wideo/poradniki/panoramy-male-planetki-hdr.html

Asia i Łukasz

2011-09-28T07:50:00.000-07:00

Asia i Łukasz - WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO !!

Ewelina i Piotr

2011-09-27T01:04:00.000-07:00

Ewelina i Piotr.............. wspaniale się pracowało w Waszym towarzystwie.

2011-09-26T02:02:00.001-07:00

technicznie:
Nikon D3s + nikkor 24-70

Czas - 1,3 s
przysłona - f/5,6
ISO - 200
ogniskowa - 60 mm (FF)
Statyw

Dzisiaj nie chcę za dużo się rozwodzić nad zdjeciem, bo jest ono właściwie tylko przykładem.
Chcę Was zachęcić do fotografowania wówczas kiedy wszyscy siedzą w domu i nikomu nawet nie przyjdzie do głowy wyjść do sklepu a co dopiero wpaść na irracjonalny pomysł fotografowania.
Zauważcie, że w sieci są miliony zdjęć robionych nad morzem, w piękne dni, kwiatów, widoczków itp. Głównie wtedy kiedy jest łatwo i przyjemnie. By w tym gąszczu zaistnieć trzeba pokazać coś innego, coś oryginalnego. Dlatego tak polecam fotografowanie w trudnych warunkach.
Wczoraj wziąłem aparat, wężyk, statyw, osłone na aparat, ciepłą deszczówkę i ruszyłem w miasto.
Puste, smutne, ze świątecznym wystrojem mdłym w deszczowo-mglistej pogodzie oraz z pojedynczo przemykającymi chyłkiem postaciami z parasolami.
Nastrój niesomowity.
Polecam takie wyciszenie. I jeśli nawet nie przyniesiecie jakichś wyjątkowych zdjęć za pierwszym razem, to na pewno wiele się nauczycie o świetle, swojej miejscowości widzianej inaczej niż zwykle a może uda Wam się trafić na coś wyjątkowego. (życzę)

Generalnie będąc samotnikiem lubię takie klimaty i mimo deszczu i zimna dobrze odpoczywam po dniach spędzanych w biurze.

2011-09-20T08:05:00.000-07:00

Technicznie:
Nikon D3s + Nikkor 35 f/2
Tryb - M
Czas - 1/100 s
Przysłona - f/2.8
ISO - 1600
Lampa wyzwalana radiowo z filtrem obniżającym temperaturę barwową.

Zdjęcie z wczorajszej sesji ślubnej.
Sesja z Eweliną i Piotrem zakończona pyszną pizzą... ale nie o tym chciałem napisać.
Właśnie wczorajszy dzień skłonił mnie do tych kilku słów o radzeniu sobie podczas fotografowania.
Program sesji nie przewidywał używania przenośnych lamp więc kiedy się okazało, że takowe by mi się przydały zacząłem kombinować. Zawsze w aucie wożę kilka rzeczy; statyw do aparatu, małą walizkę z takimi drobiazgami jak druga lampa (SB-900), radiowy wyzwalacz, taśma, itp.
Z tego co właśnie miałem w aucie musiałem zbudować oświetlenie. Wszystko było w miarę proste. Staty + lampa systemowa + wyzwalacz radiowy.... niestety światło było zdecydowanie za twarde. Parasolki w aucie brak... ale po chwili zastanowienia okazuje się, że parasolka jest, tyle tylko, że to parasolka, która miała służyć pannie młodej jako gadżet. Parasolka biała z materiału i koronki. No cóż postanowiłem spróbować.
Za pomocą taśmy przytwierdziłem parasolkę do lampy i statywu i o dziwo oświetlenie spełniało moje plenerowe oczekiwania. Światło zdecydowanie bardziej miękkie, ładnie malujące.
Dodam, że parasolka i tak niczemu nie służyła, bo jest biała a suknia była ecru. :)
To, że często się stosuje różne zamienniki typu styropian, to chyba każdy wie, ale uważam, że trzeba próbować wszystkiego jeśli tylko spełni nasze oczekiwania.
Pamiętajmy, że na zdjęciu nie widać co zostało użyte. Ważne, że osiągamy zamierzony efekt.
Na zakończenie wstawiam zdjęcie "mojego wynalazku"
Pozdrawiam

2011-09-19T23:45:00.001-07:00

Technicznie:
aparat – Nikon D300

obiektyw – Nikkor AF 80-200 ED f/2,8

ogniskowa – 150 mm

czas – 1/3200

przysłona – f/2,8

Dzisiaj postanowiłem poruszyć bardzo popularny wśród początkujących fotografów temat – zachód słońca.

Często uważa się, że profesjonaliście nie przystoi wykonywanie takich zdjęć. Nie zgodzę się.
Wg mnie ważne jest podejście do tematu. Jeśli mamy pstryknąć czerwoną tarcze słońca nad horyzontem, to owszem... darujmy sobie. Takich zdjęć w sieci są miliony.
(otwórzcie google – grafika i wpiszcie „zachód słońca”) :)

Spróbujmy pokazać na zdjęciu miejsce w jakim byliśmy, kontekst. Może zachód słońca niech będzie tylko tłem do fotografowanej sceny.

Pamiętajmy, że zachód słońca bardzo często jest dużo atrakcyjniejszy wówczas kiedy słońce się schowa za horyzontem i promienie światła tworzą niesamowite obrazy na chmurach.
Warto również podczas zachodu odwrócić się tyłem do słońca i zobaczyć co nam piękne, czerwone, ciepłe światło maluje na powierzchni ziemi i nieba.

Spróbujmy zdobyć się na wysiłek i sfotografować tę scenę inaczej.

Co do technicznych aspektów, to omawiany temat jest stosunkowo trudny do dobrego sfotografowania. Niestety mam dużą rozpiętość tonalną (mamy bardzo jasne obszary i bardzo ciemne), z którą żaden aparat sobie nie poradzi. Musimy więc wybrać czy pierwszy plan będzie odpowiednio oświetlony a słońce w tle mocno prześwietlone (biała plama) lub pierwszy plan ciemny a słońce właściwie odwzorowane. (celowo pomijam techniki HDR)

Jak widać na moim zdjęciu wybrałem tę drugą wersję, bo ważniejsze było dla mnie pokazanie nastroju wieczoru. Jednak zastosowałem małą GO (przysłona f/2,8) i ostrość ustawiłem na modelce co spowodowało rozmycie zachodu. Jednak zachód słońca jest tak nam znany, że bez problemu wiemy co jest w tle. A brak doświetlenia modelki (pozostawiając same kontury) również tylko przyczynił się do zbudowania nastroju pozostawiając wiele w domyśle.

Można w takich sytuacjach np. błysnąć lampą rozjaśniając pierwszy plan tylko czy wówczas zdjęcie nie stanie się zbyt dosłowne???
Pamiętajmy, że warto używać trybu M lub trybu preselekcji czasu S (Tv) z blokadą ekspozycji mierząc światło pomiarem centralnie ważonym (unikajmy pomiaru matrycowego) w okolicach słońca. Nie jest to proste, ale warto próbować i wypracować własną technikę. Poza tym każdy zachód będzie inny i tu dobrodziejstwo cyfrówek idzie nam z pomocą, bo każde zdjęcie możemy szybko zweryfikować i nanieść poprawki do następnego.

Na koniec przydługawego wywodu na marginesie dodam, że warto w internecie znaleźć stronę gdzie podawane są godziny zachodu i wschodu słońca danego dnia. Warto być godzinę przed i zostać dłużej by zobaczyć jakie obrazy przyroda potrafi „zmalować”
Pamiętajmy, że równie ciekawym a nawet lepszym do fotografowania jest wschód słońca. Mamy go po innej stronie więc możemy wkomponować inne elementy, mamy inne światło oraz innej przejrzystości powietrze. Czasem są fajne mgły. No i najważniejsza sprawa na wakacjach podczas wschodu nie ma turystów... jest pięknie pusto. MINUS? Trzeba wstać o 2-3 godz. w nocy. Latem wschód potrafi zaczynać się już o godz. 3.
Chcąc zrobić zdjęcie podobne do mojego (zachód nad morzem) pamiętajmy, że morze mamy na północy i by słońce zachodziło „nad morzem” musimy znaleźć odpowiednio ukształtowaną linie brzegową.

Na koniec jeszcze jedno zdjęcie. Pomysł podsunął dzieciak z kolonii gdzie prowadziłem warsztaty fotograficzne. Kompozycja i wykonanie już moje :)

2011-09-19T00:07:00.000-07:00

Technicznie:

Nikon D3s + Nikkor 70-200 VRII

Ogniskowa – 200 mm

Czas – 1/160 sek

Przysłona – f/11

Dzisiaj PANORAMOWANIE (ang. panning).

Panoramowanie wykorzystuje się wszędzie gdzie fotografujemy „ruch”. Najczęściej takie zdjęcia spotkamy w fotografii sportowej. Doskonale oddają dynamikę i akcję.

Omówmy to na przykładzie prezentowanego zdjęcia.

By wykonać takie zdjęcie potrzebujemy ustawić długi czas (1/15-1/60) - tu niestety znowu odwołam się do trybu M lub ewentualnie S (Tv).
Ustawiamy się przodem do miejsca w którym chcemy fotografować samochód, Ustawiamy ekspozycję. Następnie skręcamy tułowiem w kierunku nadjeżdżającego auta nie ruszając nóg z miejsca.

„Łapiemy” auto w kadr i śledzimy obracając się. Zdjęcie wykonujemy w tym miejscu, w którym wcześniej zaplanowaliśmy. Dlaczego to ważne? Robiąc zdjęcie z tak długim czasem musimy stabilnie trzymać aparat i przyjąć wygodną pozycję. Najlepsza dla nas pozycja jest w momencie kiedy jesteśmy wyprostowani i na wprost. Jeśli zaczniemy śledzić auto będąc w wygodnej pozycji i będziemy się skręcać a dopiero potem naciśniemy spust, to mamy wielkie szanse na poruszenie zdjęcia.
Co z ostrością? Mamy dwie możliwości; włączamy AF ciągły (AF-C) – pozwala na śledzenie raz „złapanego” obiektu i bieżącą korektę ostrości. Jeśli nasz aparat nie dysponuje taką funkcją (nie wiem czy są takie), to możemy ustawić ostrość w miejscu, w którym zamierzamy zrobić zdjęcie (na samej drodze, kamieniu przy trasie itp.) i trzymając spust śledzimy auto. Ponieważ na pewno przysłona będzie mocno przymknięta, to duża GO zniweluje ewentualne drobne „nietrafienie” dokładnie w płaszczyznę ostrości auta.
Czasem stosuję te metodę kiedy śledzony samochód jedzie między drzewami i jest ryzyko, że AF-C się zgubi.

Wykonanie takiego zdjęcia nie jest tak trudne jak się początkowo może wydawać.
Jak widać wymaga użycia dłuższego czasu naświetlania. Jakie wówczas czekają nas niespodzianki?
1. ilość wpadającego światła.
Jeśli fotografujemy pędzący samochód w piękny, letni dzień na otwartej przestrzeni, to ustawienie czasu np. 1/30 może spowodować, że mimo przymknięcia przysłony „na maxa” i tak zdjęcie będzie prześwietlone. Niestety w takiej sytuacji ratuje nas tylko założenie szarego filtra na obiektyw lub poszukanie innego, bardziej zacienionego miejsca.

2. Poruszenie aparatem.
Jeśli stosujemy długie czasy np. 1/30 a ogniskowa jest 200 mm (FF) to możecie być pewni, że zdjęcie będzie poruszone.... jeśli jednak zastosujecie się do wyżej opisanych technik na pewno się uda. Oczywiście bardzo pomocny będzie statyw lub monopod. Warto również włączyć stabilizację. (Nikon VR)

Na koniec kilka sugestii.
Pamiętajmy o tle. Mimo że jest rozmyte, to jest ważne. Jeśli w tle będzie jednolita, biała ściana itp., to cały wasz wysiłek pójdzie na marne. Efekt będzie całkowicie niewidoczny... no może z wyjątkiem rozmytych felg auta.
Nie ma też złotej recepty co do ustawień czasu. Dużo zależy od ogniskowej, odległości, kierunku poruszającego się obiektu.
Najczęściej stosowane czasy to przedział 1/15 – 1/60, jednak jak widać by wykonać swoje zdjęcie użyłem czasu 1/160 i to również pozwoliło na delikatne, ciekawe rozmycie (Byłem bardzo blisko, więc ruch był szybki). Warto również eksperymentować z czasami bo przy różnych czasach różnie odwzorowują się felgi aut. Atrakcyjniej będą wyglądać raz przy dłuższych, raz przy krótszych czasach.. Wiele zależy od wzoru felgi i prędkości auta.

Aparaty cyfrowe dają nam te możliwości, że możemy natychmiast sprawdzić efekty naszych poczynań i korygować. Dlatego zachęcam do prób. Niech Wasze zdjęcia będą lepsze.

AAAA na początku na pewno wiele zdjęć się nie uda (jeśli nie wszystkie). Ale nie martwcie się, trening czyni mistrza. Powiem Wam w tajemnicy, że zawodowcy również robią wiele zdjęć z czego da się wybrać kilka dobrych.

Na koniec zapraszam do galerii świetnego fachowca od panoramowania:
http://fotonozbiory.pl/galeria

2011-09-17T00:30:00.000-07:00

Technicznie:
Nikon D3s + Nikkor 16 mm Fish Eye
Tryb - M
Czas - 1/100 s
Przysłona - f/2.8
ISO - 3200

Koncert Boogie Boys & John Clifton
Magazyn Cafe - Złotów

Uwielbiam fotografować koncerty... takie kameralne tym bardziej.
Dużo fajnych emocji, które trzeba koniecznie uchwycić.
Polecam fotografować bez lampy... nawet kosztem wyższego szumu, ale lepiej oddać klimat koncertu narażając się na szumy, niedoświetlenia i prześwietlenia, bo rzadko kiedy scena jest równomiernie oświetlona, niż "spłaszczać" fotografie świecąc lampą na wprost.
Fajnie jest jak koncert, który fotografujemy to dobra muzyka, która potrafi nas zainspirować, wprowadzić w klimat i wówczas jest większa szansa na zdjęcia pełne emocji.
Nie bójmy się eksperymentować. Pamiętajmy, że przed sceną jest setka albo więcej fotografów, którzy będą mieć te same ujęcia. Spróbujmy wyróżnić nasz zdjęcia fotografując nietypowe ujęcia; od dołu, z góry. Wykorzystajmy światła, kolory. Często artysta poruszając się po scenie sam wchodzi w światła znajdujące się za nim, co buduje świetną i gotową do wykorzystania kontrę.
Artyści nierzadko mają ciekawe elementy stroju; buty, spodnie itp. Zauważmy to i sfotografujmy.
Obserwujmy jak się poruszają w rytm muzyki światła (tzw. głowy). Zawsze jest to jakiś powtarzalny schemat, który również powinien nas zainteresować czy nie tworzą się wyjątkowe figury, tła itp dla samych muzyków.
Krótko mówiąc pole do popisu jest ogromne. Tylko patrzeć i fotografować.
Życzę wspaniałych kadrów.

2011-09-16T07:45:00.000-07:00

dane techniczne:
D3s + 50 mm f/1,4
Czas - 1/160
Przysłona - f/1,4
ISO - 320

Portret (jak i cała sesja) w konwecni małej GO (głębia ostrości).
Perspektywa ptasia (modelka fotografowana z góry) + przechylenie kadru w celu wypełnienia i równego rozłożenia. Poza tym jak wiemy czytamy od lewej i od góry co pozwala nam zacząc oglądanie zdjęcia od najważniejszego i najostrzejszego elementu jakim są oczy (znajduja się w lewej, górnej częsci zdjęcia).
Jeśli kadr byłby przechylony w drugą stronę, to głowa by sie znalazła po prawej stronie i wówczas uważam "oglądacz" mógłby błądzić zaczynając oglądać zdjęcie, bo po lewej na górze byłaby nieostra pustka.

Przy takich portretach pamiętajmy o bezwzglednym wyostrzaniu na najbliższe oko. Pilnujmy również ostrości. Ponieważ GO przy małej przysłonie i małej odległości jest minimalna i łatwo po wyostrzeniu delikatnie się ruszając przesunąć płaszczyznę ostrości z oka na nos lub w tył na ucho.

Oczywiście czekam na Wasze opinie i wrażenia z odbioru powyższej fotografii.

...początki

2011-09-16T02:26:00.000-07:00

Zastanawiałem sie jakie zdjęcie wstawić w pierwszym wpisie.

Chciałem by było możliwie bliskie mojemu patrzeniu na świat za pomocą fotografii.

Myślę, że portret, który powstał już jakiś czas temu doskonale obrazuje moje zafascynowanie fotografią.

Fotoblog, który chcę tu prowadzić ma dwa cele;

1. prezentacji zdjęć

2. dzielenia się wiedzą

Chcę by każde tu prezentowane zdjęcie (wg mojej subiektywnej oceny) było dobrą fotografią. Cżesto będzie kontrowersyjne i może się spotkać z krytyką, ale na to właśnie liczę.

A skoro wspomniałem o dzieleniu się wiedzą to zacznę już od tego pierwszego zdjęcia.

Zdjęcie powstało z fotografowani modelki z charakterystycznym makijażem (http://www.stefanolszak.pl/kobiety/3M/slides/x01_AAA5329.html) na tle graffiti.

Oczywiście zostało odpowiednio przycięte oraz dodałem zduplikowaną warstwę (z przezroczystością) zabarwioną kolorem zielonym oraz drugą warstwę zawierajacą tylko części z kolorem czerwonym i różowym lekko wzmocnionym. Odpowiednia manipulacją kryciem dała oglądany efekt.

Zapraszam do koemntowania i dzielenia się wrażeniami.